DUNO 4 kijkt weer omhoog
Loosduinen 4 – DUNO 4: 2-5 (0-3)
0-1 Mansveld
0-2 Mulder
0-3 Van den Bosch
1-4 Mulder
2-5 Mulder Na de eclatante overwinning (0-10) van vorige week bij PGS/Vogel stond de altijd beladen uitwedstrijd tegen Loosduinen op het programma. Maar liefst 16 man gaf acte de présence waardoor coach Fred van Huyzen behoorlijk moest puzzelen en zelf Cees IJspelder jr. een rustdag gunde. Gelukkig schikte iedereen zich in zijn rol en laten we hopen dat bijvoorbeeld de uitwedstrijden tegen Wanica Star of Neta Dall (om maar iets te noemen) ook op zo een warme belangstelling mogen rekenen. DUNO begon vrij stroef aan de wedstrijd en overtuigde allerminst. Waarschijnlijk moesten de spiertjes nog een beetje loskomen of men was moe van het wandelen of boodschappen doen aangezien de wedstrijd pas om 14.30 uur gespeeld werd. Het was echter Marcel Mansveld (Sinterklaas was immers vorige week al geland) die de ban voor DUNO brak. Uit een prima genomen vrije trap van Warner Kooima liet Marcel de bal bekeken van het hoofd glijden. Onhoudbaar voor de goalie vloog de bal hoog in de touwen: 0-1. Een prachtig doelpunt. Daarna was het echter Loosduinen dat steeds gevaarlijker werd. Via een tweetal reuzen, die doordeweeks waarschijnlijk in de Efteling te bewonderen zijn, werd de aanval gezocht. Met kunst en vliegwerk wist Raymond Trouwborst zijn doel schoon te houden, daarbij geassisteerd door Mike de Kuiper die eenmaal wonderbaarlijk redding bracht op de doellijn. Uit het niets was het plotseling onze surfboy “Stefano Muldinho” die knap een Peenbuiker uitkapte en de bal fraai in de verre hoek krulde: 0-2. DUNO putte duidelijk moed uit deze goal en vanaf dat moment kwam Loosduinen er nauwelijks meer aan te pas. Een prachtige actie van Warner Kooima sloot hij af met een soort pirouette in plaats van te schieten en zo waren er vele kansen. Vlak voor rust gaf Sander van den Bosch de genadeklap. Op de doellijn en vlak voor de keeper heeft Sander het vaak lastig maar zoals het een technische voetballer betaamd is een ingewikkeld doelpunt wél aan hem besteed. Op een subtiele manier lepelde hij de bal over de uitkomende keeper heen: 0-3 en dus lekker rusten. Inmiddels was Mike de Kuiper gewisseld wegens een gapende vleeswond aan zijn rechterenkel. Het was een godswonder dat Mike daarna als een bikkel de wedstrijd vanaf de kant bleef volgen….RESPECT! De 2e helft begon met de verse krachten Andrea Zammito en Eric Heijdt. Er kon vrijuit gevoetbald worden en dat deed DUNO dan ook. Het was regelmatig genieten geblazen en het Olé Olé denderde van de tribunes af. De manier waarop DUNO kansen wist te missen deed echter pijn aan de ogen. Via een slippertje (sorry Madeleine) van Trouwborst wist Loosduinen de 1-3 te maken en ging er zowaar weer wat in geloven. De 1-4 van wederom Mulder gooide de wedstrijd in het slot. Met nog maar een kwartiertje te spelen viel nog de 2-4, een prachtige goal van de broer van Hans Tenty. De 2-5 van Mulder was vrij identiek aan zijn 1e doelpunt en het lijkt dat zijn spitspositie (voorlopig) onomstreden is. Complimenten nog voor Cleon Ceder, onze zwarte parel, die een solide partij speelde en voor Johan Hoogland die wél de juiste voetbalgenen van zijn vader heeft meegekregen. Volgende week zijn we vrij dus allemaal naar ’s-Gravenzande om onze boys uit het 1e naar de overwinning te schreeuwen. Opstelling:
Trouwborst, De Kuiper (Reinigert), Ceder, Manschot (Zammito), Hardy, Hoogland, Mansveld (Schaap), Van Maanen (Heijdt), Kooima, Mulder, Van den Bosch
| < Vorige | Volgende > |
|---|














