Semper Altius 5 – DUNO 4   0 - 5  (0 - 0)

De één na laatste wedstrijd van het seizoen. We moesten tegen onze angstgegner Semper Altius. Zoals Ab vooraf al aan gaf: De laatste seizoenen hebben we alleen maar verloren van hen.

Daarnaast wilde ook Ab een rectificatie van het verslag van de wedstrijd tegen SEV. Hij beweert dat hij in de tweede helft de assist op JP gaf. Hij wist er ook fijntjes aan toe te voegen dat ik dit waarschijnlijk niet gezien had. Nu kon ik dit laatste beamen want toen het doelpunt gemaakt werd, zat ik in de kleedkamer. Aangezien ik in de rust was achter gebleven in de kleedkamer. Ook in het artikel “DUNO 4 speler van het jaar (week 18)” wordt Ab niet genoemd bij de assists. Er zal binnenkort een gedegen onderzoek moeten komen om uitsluitsel te geven.

Jeroen wist de volgende elf personen als basisspelers op te noemen: Richard, Peter, Veen, Leen, Pieter, Jeffrey, Nathan, Geoffry, Vos, Ab en Hugo. Daarnaast hadden we Lex als reserve. Ook Iba had zich omgekleed. Hij kreeg echter een speel verbod opgelegd i.v.m. zijn blessure. De tweede helft mocht hij gaan vlaggen. Saillant detail was dat de hele voorhoede op halve kracht liep. Vos kwam terug van een blessure. Ab was ziek en Hugo had ook nog last van een blessure.

DUNO zette Semper Altius meteen onder druk. Waar we vorige week moeite hadden om het spel te maken, ging dit nu een stuk beter. Echter was Semper gevaarlijk in de omschakeling. Ze kregen 3 kansen in de eerste helft. Bij één bracht het aluminium de redding. Bij de andere twee kansen was Richard de reddende engel. DUNO kreeg ook kansen echter wisten we deze niet te benutten.

Naast het vergeten te scoren, lieten we ons ook te ver terug zakken. Althans volgens Jeroen. Vreemd was wel dat bij een aantal keren de laatste man van DUNO ongeveer halverwege de helft van Semper liep. We gingen met een brilstand rusten.

In de rust hoefde Jeroen niet veel te zeggen. Iets beter en vlugger omschakelen was het devies. Wissels werden niet toegepast. De tweede helft bleef DUNO hetzelfde spel spelen. En ondanks de verse krachten aan Sempers kant was DUNO de betere ploeg. Al snel werd de score geopend door een doelpunt van Jeffrey. Na een korte solo haalde hij uit. De keeper die de verkeerde kant op liep, kon de bal alleen maar nakijken. DUNO bleef geconcentreerd spelen.

En al snel werd het 2-0. Een splijtende pass van Leen tussen twee verdedigers door, zette Jeffrey alleen voor de keeper. Jeffrey wist wel raad met deze kans en maakte zijn tweede. Overigens moet bij de pass van Leen aangetekend worden dat de twee na elkaar toe lopende verdedigers dusdanig van elkaar schrokken, dat de bal rustig tussen hun door hobbelde. Jeffrey wist vervolgens een onvervalste hattrick te maken. Zoals vier weken op rij gebeurd was ook bij deze goal Nathan de aangever.

Hierna kwam een frustratie momentje voor Nathan. De tweede helft was hij meerdere malen diep gegaan maar de bal werd nooit op hem gepasst. Had misschien iets te maken met kansen in de eerste helft die hij onbenut liet. Vervolgens wisselde hij met Veen van positie i.v.m. een lichte blessure. Veen ging diep en prompt kreeg hij de bal diep gespeeld door Jeffrey. Veen stond oog in oog met de keeper en wist de bal in de rechterhoek te schieten (4-0). Vlak voor tijd kreeg DUNO nog een corner. Dit was de enige keer dat Leen mee naar voren ging. Leen kreeg pardoes de bal aangespeeld. Tikte vervolgens op Ab, die bal voorgaf op de vrijstaande Veen. Die meteen zijn tweede van de dag aan kon tekenen. Boze tongen beweren echter dat zowel Leen als Ab de bal verkeerd raakte. Beide ontkennen echter in alle toonaarde en gaven aan dit gewoon een gevalletje van voetbal intelligentie is.

Vlak hierna werd afgefloten en kon Jeroen de statistieken op gaan maken voor “DUNO 4 speler van het jaar”. Gezien de goals, assists, geen tegen doelpunten en man of the match, heeft hij nog wel een tijdje werk om dit allemaal te verwerken.

DUNO speelde een goede wedstrijd waarin in flink gescoord werd. Door deze overwinning werd negatieve spiraal tegen Semper Altius gebroken. A.s. zaterdag de laatste wedstrijd thuis tegen Forum sport. Deze wedstrijd wordt afgesloten met een hapje en een drankje.

Man van de wedstrijd: Richard. Ook deze wedstrijd hield hij ons in de race. Zeker in de eerste helft.

Leen 

DUNO 4 – DSO 15   1 - 2 (0 - 2)

DUNO 4 heeft te kampen met een groot aantal blessures. Daarom hebben we vandaag de reservebank omgedoopt tot de blessurebank. 50% van het elftal nam op deze bank plaats. De vraag is of dit door ouderdom komt, de zeer slecht staat van veld 2 of een combinatie van beide. Jeroen had precies elf man tot zijn beschikking en geen reserves.

DUNO 4 moesten het opnemen tegen de koploper. Met dit elftal hadden we nog een appeltje te schillen. Een aantal personen had in de heenwedstrijd meer oog voor de ledenmaten van DUNO-spelers dan de bal. DUNO 4 gaf goed partij en creëerde een aantal kansen. Echter hadden we vandaag moeite met het scoren. Ook DSO had hier last van echter wisten ze voor de rust 2 keer te scoren. Even leek het erop dat DUNO, ondanks alle inspanningen, de wedstrijd uit handen ging geven. Maar DUNO was snel weer bij de les. DUNO kreeg op slag van rust een grote kans. Pieter stond op het punt om uit te halen. Toen Pop opeens floot omdat Richard was aangevallen in het zestienmetergebied.

Jeroen hoefde niet veel te doen in de rust. Hij kon geen wissels aanwijzen. Alleen werd aangegeven dat we van spelsysteem zouden veranderen als we een kwartier voor tijd nog kans hadden om punten te pakken. Spekkie zou dan van rechtsachter naar rechtsbuiten gaan. En achterin zouden we dan 1 op 1 gaan spelen. Het spelbeeld was hetzelfde als in de eerste helft. Beide ploegen kregen kansen maar er werd niet gescoord. Tot de zeventigste minuut. Jeffrey ging op avontuur over rechts en werd rond de zestienmeter neergehaald. Zijn val eindigde in het strafschop gebied. Daarom werd door Scheidsrechter Pop onverbiddelijk naar de stip gewezen. Ondanks protesten van beide kanten bleef het een strafschop. Pieter ging deze nemen en na wat intimidatie pogingen scoorde Pieter de 1-2. 

Dit was het moment om Spekkie naar voren te sturen. Hierdoor werd meer druk naar voren gezet maar moesten ze achterin alles op alles zetten. Maar de verdediging wist DSO van scoren te houden. Helaas wisten we voorin het doel niet te vinden. Zo bleef het 1-2. Wat wel gek om te zien was dat DSO ondanks hun overwinning, een stuk sjaggerijniger het veld af ging dan DUNO. 

We speelde een zeer goede wedstrijd waarin we minimaal een punt hadden verdiend. Waarschijnlijk brak het ontbreken van reserves ons aan het eind van de wedstrijd op. Ondanks het verlies staan we nog steeds derde. Aanstaande zaterdag spelen we tegen SEV 9. Deze moet gewonnen worden om een goede kans te maken op de derde plaats. 

Man van de wedstrijd: Michael van Veen. Hij speelde een zeer goede wedstrijd waarin hij menigkeer een voet tegen de bal kon krijgen voordat de tegenstander kon schieten.

Leen 

DUNO 4 – Wanica Star 8 2-1 (1-1). 

Op deze zonovergoten dag had DUNO er zin in. Hierdoor kwam het dat de meeste spelers ruim op tijd aanwezig waren. Deze zagen dat Jeroen probeerde op te treden tegen een persoon die op het dak liep van de kinderopvang. Na veel moeite kreeg Jeroen de aandacht en de persoon schrok zo erg dat hij over de kabel viel die over het dak gespannen is. Aangezien het een kind was zagen we opeens wat vaderlijke trekjes bij Jeroen boven komen. Om zich enigszins een houding te geven commandeerde Jeroen ons hierna naar de kleedkamer.

In de kleedkamer aangekomen merkten we al snel dat Vos niet aanwezig was. Waardoor er geen opzwepende muziek was te horen. Moet ik zeggen dat het alleen opzwepende muziek is als je van Nederlandstalig houd. Maar goed bij gebrek aan muziek begon iedereen door elkaar te praten. Jeroen had behoorlijk moeite om de opstelling en de tactiek te bespreken. 

De eerste helft zagen we een DUNO die de wedstrijd domineerde en veel kansen creëerde maar moeite had om deze te verzilveren. Dan wordt het lastig als Wanica bij de eerste en tevens enige kans van de eerste helft meteen te 1-0 scoort. DUNO stond, ondanks het betere spel, niet goed. Sommige stonden ook niet op de juiste plaats. Een ervan was Leen die opeens linkshalf was gezet. Terwijl zijn vaste positie voorstopper is. Misschien was het e.e.a. niet goed doorgekomen tijdens de voorbespreking. Mede door het geblesseerd uitvallen van Marcel werd er in gegrepen. Leen kwam op zijn vertrouwde plek, Veen schoof door naar de rechtsback plaats en Paul ging op linkshalf lopen. Het liep meteen een stuk beter. Er werden meer kansen gecreëerd en uit één ervan werd gescoord. Paul stuurde Jef weg. Die op aanwijzing van Sidney een lob over de keeper gaf. De wedstrijd was qua score weer in balans. 

De tweede helft gaf hetzelfde beeld als de eerste helft. Ook nu vergaten we te scoren. Hierdoor kreeg Wanica idee dat er nog meer te halen viel dan 1 punt. Wanica werd wat fanatieker. En ging dit bij sommige spelers af en toe met het nodige geweld. Ze kwamen dichtbij maar de enige echte kans die ze hadden werd door Richard met een fraaie redding gekeerd. Ook in deze wedstrijd wist DUNO uit eindelijk de drie punten op het Haagse Dynamiek te houden. Zo'n tien minuten voor tijd wist Jeffrey de 2-1 te maken uit een pass van Geoffrey. Wanica zette nog aan maar kreeg niet meer dan een paar doelpogingen.

Na de wedstrijd dacht Jeffrey dat hij wel man of the match zou worden. En na de twee fraaie doelpunten had het er ook alle schijn van. Maar de commissie van wijze mannen besloot om deze week de eer aan Lex te geven. Lex speelde een foutloze wedstrijd. Echter zijn er boze tongen die beweren dat de commissie is omgekocht met bier om hem van de 0 punten af te krijgen in de “Speler van het Jaar” klassement.

We speelden een goed partij maar we misten teveel kansen. Nog 4 wedstrijden te gaan gaat het vierde voor de derde plek. DUNO heeft echter een zwaar programma. Om te beginnen moeten we a.s. zaterdag thuis tegen de huidige nummer 1 DSO 15, deze ploeg heeft alle wedstrijden tot nu toe gewonnen.

Leen Pronk