Duno E3- Toofan 2-2
Ondanks de slechte voorspellingen was het goed te doen zaterdagochtend 8.00 uur. Dus na een goed gesprek met Dennis in de kleedkamer begonnen de dames en heren vol goede moed aan hun wedstrijd. Dat begon dan ook gelijk heel goed want Gio scoorde al heel vlot de eerste doelpunt. Het spel gaat gelijk los ik zie Ruchir uitstekend verdedigen, ik zie Carmen met een enorme snelheid achter de tegenstanders aan gaan. Met mooie combinaties kwamen we goed in de buurt van hun doel maar het wilde net niet helemaal lukken. Dan krijg je weer een moment dat Toofan veel voor ons doel stond maar echte kansen kregen ze niet want onze verdedigers gaven geen kansen weg. Ruchir kopt van het doellijn nog een bal weg. Joey ziet kans om weg te breken en maakt een mooi schot op het doel......maar heeeelaaassss.
Daarna volgen nog een paar kansen die jammer genoeg niet leiden tot doelpunten. Dennis blijft aan de kant alles goed in de gaten houden de aanwijzingen maar ook de complimenten vliegen over het veld.Nou moet ik ook zeggen dat Dennis zich niet beperkt tot het voetbal-opvoeden van onze kinderen maar ik hoor ook dingen waar hun sociaal leven van zal gaan opknappen, zoals "Zoek hem op" en "zak eens door"`. En wie zal hebben geraden dat het grootste talent van deze zaterdagochtend niet een van de kinderen was maar een van de ouders.......Suresh zo als jij die ballen uit de sloot haalde.....prachtig! Zelfs met onze alerte verdediging konden we niet voorkomen dat de tegenpartij toch voor de rust er 1-1 van maakte. Vincent op zijn beurt dacht wat zij kunnen kan ik ook,dus hij schoot echt vlak voor de rust de bal erin 2-1 voor ons. Rond dezelfde tijd begon het stevig door te miezeren en hingen er donkere wolken boven het veld. Dennis doet weer zijn best met zijn pep-praatje in de rust.
De tweede helft begint echter niet echt goed. Een mooie schot op afstand van de tegenpartij knalde zo voorbij onze verdedigers en doelman 2-2. Daarna werd het een beetje rommelig voor het doel van Duno met een paar kansen voor Toofan. Djilano staat zo te verdedigen dat hij zelfs languit op de grond eindigt. Ondertussen ging het miezeren over in regenen en terwijl we het allemaal niet meer droog hielden maakte Suresh het wel heel erg bont door steeds maar de sloot in te willen duiken. Ik denk dat een vader het wel heel zat werd want die begon tegen zijn kind te roepen:" Ezra naar binnen, rennen meid!" Ja, toen snapte de team al helemaal niet meer wat er verwacht werd. Of zullen zij het wel snappen alleen ik niet? Gio kreeg later nog een kans maar jammmmerrrr! Ook die ging er niet meer in. Toen begonnen de kinderen op het veld wel heel erg alle kant op te vallen en glijden. Dus de scheidsrechter heeft een paar minuutjes voor tijd een einde aan de wedstrijd gemaakt. Een leuke wedstrijd, net zoals het weer begon veel belovend en kakte een beetje in maar nog steeds een mooie 2-2.
Groetjes Noraima.
Oh ja, Jerry had behoefte aan poezie.
Schepen verwelken
Bloemen vergaan
Maar mijn liefde voor dit team zal altijd blijven bestaan.
Eat that!
